Moim głównym miejscem pracy jest Akademia Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie: jestem wykładowczynią i prowadzę zajęcia dla studentów pedagogiki i pedagogiki specjalnej z różnych przedmiotów (z historii wychowania, z komunikacji interpersonalnej i z radzenia sobie ze stresem oraz fakultet „Świat uczuć i potrzeb. Wprowadzenie do Porozumienia bez Przemocy M. Rosenberga”). Jestem też w APSie kierowniczką studiów podyplomowych „Porozumienie bez Przemocy (NVC) w edukacji”, a niedługo ruszą inne, nowe moje studia podyplomowe: „Edukacja bez przemocy” (w ich programie oprócz NVC będzie PSR/ESR). Poza uczelnią pracuję jako trenerka empatycznej komunikacji: prowadzę warsztaty rozwoju osobistego i warsztaty umiejętności wychowawczych dla rodziców i nauczycieli oraz udzielam konsultacji. Czasem też piszę książki popularyzujące wiedzę.
Cokolwiek robię zawodowo, robię to w duchu Porozumienia bez Przemocy (NVC) i Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach (PSR).
Ukończyłam TSR 1 i TSR 2 głównie z taką motywacją, żeby utrwalać w sobie postawę nieoceniającą, akceptującą i uważną na zasoby. Im lepiej poznaję TSR, tym bardziej chcę je praktykować w życiu osobistym i zawodowym. Chcę je też rozpowszechniać. Lubię rozwijać się sama i lubię stwarzać przyjazną przestrzeń do rozwoju dla innych osób.
Obecnie jestem zainteresowana certyfikacją na konsultantkę.
Jako członkini Stowarzyszenia chętnie będę szkolić się dalej, uczestniczyć w konferencjach TSR i organizować szkolenia z TSR w APSie.