W 2011 roku ukończyłem studia na Uniwersytecie Łódzkim (specjalność psychologia zdrowia i kliniczna). Od 2012 roku pracuję w Mazowieckim Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy w Płocku. Zajmuję się diagnozą i orzecznictwem w szeroko pojętej medycynie pracy. Od 2019 realizujemy również projekty psychoedukacyjne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, dotyczące tematyki: depresji, samobójstw, radzenia sobie ze stresem, dbania o zdrowie psychiczne i uzależnień – zarówno behawioralnych, jak i od substancji.

Główną grupą badanych są u mnie natomiast kierowcy zatrzymani za jazdę pod wpływem alkoholu lub środków psychoaktywnych. Z grupą tą mam również do czynienia na kursach reedukacyjnych, które prowadzę od 2021 w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w Płocku. Natomiast w latach 2020 – 2022 miałem przyjemność prowadzić wykłady i ćwiczenia dotyczące „Psychologicznych i medycznych aspektów uzależnień” w ramach studiów podyplomowych z Psychologii Transportu na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2018 roku jestem Przewodniczącym Sekcji Psychologii w Transporcie i w Służbie Medycyny Pracy Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. W 2015 roku ukończyłem studia podyplomowe z Psychologii Sportu na AWF w Warszawie.

Spory przełom w moim życiu zawodowym nastąpił w 2021 roku, kiedy to moje znajome psychoterapeutki namówiły mnie na kurs pomocy psychologicznej dla par w IPZ w Warszawie. Do tego czasu niespecjalnie myślałem o swojej osobie w kontekście bycia terapeutą. Jednak to pierwsze terapeutyczne doświadczenie, a szczególnie kolejny krok w postaci kursu podstawowego TSR w CTSR spowodowały potrzebę przeformułowania swoich celów zawodowych i dały mi przestrzeń do, mam nadzieję, satysfakcjonującego rozwoju. 14 grudnia ukończyłem poziom zaawansowany i ponieważ planuję dalej edukować się w tym nurcie, stąd też chęć przystąpienia do PSTTSR. Od kwietnia 2023 roku prowadzę już swoich klientów w gabinecie. Od września pracuję jako psycholog w Ośrodku wsparcia dla dzieci i młodzieży prowadzonego przez Fundację Przystanek Rodzina. Oprócz wspomnianych wyżej zajęć psychoedukacyjnych, stworzyliśmy sobie w ramach realizowanych projektów w MWOMP przestrzeń na udzielanie konsultacji indywidualnych i w ten sposób zacząłem swoją praktyczną przygodę z pracą z użyciem TSR (w 2021 roku).

Uważam, że przynależność do PSTTSR jest swojego rodzaju „koniecznością” dla mnie, by być na bieżąco z nowościami dotyczącymi nurtu, realizowanymi szkoleniami, poznawać kolejne oczarowane TSRem osoby czy po prostu integrować się ze środowiskiem. A w przyszłości starać się uzyskać certyfikat terapeuty TSR. Mam nadzieję, że będę mógł nie tylko czerpać z tego źródełka, ale też wnieść swoje doświadczenie (szczególnie z zakresu uzależnień) i umiejętności w rozwój Stowarzyszenia.

P.S. Prywatnie szczęśliwy mąż Alicji i tata 9-miesięcznej Michasi ?