Gdyby zacząć od początku napisałabym, że skończyłam studia z pasji – Pedagogika Specjalna kierunek Resocjalizacja – 5 letnie studia magisterskie. Do dziś mam z nich notatki, najbardziej ukochałam sobie psychiatrię i psychologię rozwojową. Plus wszystkie ćwiczenia, bo odbywały się z praktykami pracy w zakładach. Sama praktyki odbyłam w Młodzieżowym Ośrodku Socjoterapeutycznym w Józefowie.

Moja praca magisterska dotyczyła wpływu mass mediów na dzieci i młodzież.

Po studiach odstawiłam na wiele lat moje powołanie. Podczas mojej ówczesnej pracy często okazywało się, że  lgną do mnie ludzie, nadają mi przydomki „ciocia” lub „terapeuta” a mój gabinet nazwano „pokojem odnowy psychicznej”. Latami oddawałam się swojej pracy, a w bonusie pomagałam innym. Wiele schematów brałam ze studiów, wiele z głowy, jeszcze inne z książek.

W 2015 roku zaczęłam terapię własną, odkryłam swoje zasoby, wróciłam do początku – czyli do powołania.

Zaczęło się od przypadku i wstępnego kursu NVC. Ten kurs zmusił mnie do myślenia co dalej – chce więcej. Znalazłam TSR i był to strzał w dziesiątkę. Tak jakby ktoś nazwał to jak chce żyć.

Kurs I stopnia skończyłam w 2021 roku, kurs II stopnia w 2023, obecnie kończę pełny  kurs NVC, zakończyłam udział w warsztatach wychowawczych dla osób z niebieską kartą przy ośrodku pomocy społecznej, uczestniczyłam w nich by zrozumieć, obserwować procesy, zobaczyć techniki.

Jednym słowem rozpoczęłam proces, który mam nadzieje doprowadzi mnie do  certyfikacji na terapeutę.

W planach, prócz spełnienia wymogów Polskiego Towarzystwa Terapeutów Skoncentrowanych na Rozwiązaniach na terapeutę, mam również rozpoczęcie studiów podyplomowych na kierunku Psychologia od września 2024 roku na SWPS.

Co mnie motywuje? Motywację mam z wewnątrz. To silne, głębokie przekonanie, że umiem, że jestem ciekawa ludzi, że tyle lat mojego doświadczenia życiowego pozwala mi na brak oceny, na miłość, na wyjście z pozycji czystej kartki jaką jest człowiek przede mną. Doceniłam swoje zasoby, które były we mnie odkąd pamiętam, wyłoniłam swoje cechy warte pracy, co uwolniło mnie od oceny i dało motywację do zmiany! Pełną jasną cudowną możliwość spojrzenia na siebie z boku i chęć kształtowania swojego życia. Chcę myśleć, że „dopiero teraz” bo musiałam przejść wszystkie ścieżki, aby móc w pełni rozumieć siebie i dać przestrzeń innym. Mam życiową motywację! Moje całe dotychczasowe życie jest moją motywacją! I ciekawość, niepochamowana ciekawość ludzi i wiedzy o nich.